| |
Zakład Archeologii Epoki Żelaza
Kierownik
Prof. dr hab. Piotr Kaczanowski  | »info
Pracownicy naukowi
Prof. dr hab. Renata Madyda-Legutko | »info
Dr Judyta Rodzińska-Nowak | »info
Mgr Michał Grygiel | »info
Pracownicy naukowo-techniczni
Dr Marcin Biborski | »info
Mgr Joanna Zagórska-Telega | »info
Doktoranci
stypendyści:
Mgr Marzena Przybyła
pozostali:
Mgr Grzegorz Kieferling
Mgr Urszula Margos
Mgr Jerzy Okoński
Mgr Magdalena Pawłowska
Mgr Andrzej Przychodni
Mgr Justyna Rodak
Mgr Marcin Stąporek
Mgr Tomasz Wichman
Mgr Anna Lasota
Mgr Agnieszka Małysa
|
|
Zagórzyce | »powrót
gm. Kazimierza Wielka, woj. świętokrzyskie, stanowisko nr 1
Stanowisko wielokulturowe z licznymi śladami osadnictwa pradziejowego od okresu wczesnego neolitu po schyłkową fazę okresu wczesnego średniowiecza. Do najważniejszych odkryć dwóch pierwszych sezonów wykopaliskowych należy odsłonięcie części osady datowanej na najstarszą fazę grupy tynieckiej kultury lateńskiej, rzucającej nowe światło na kwestię pobytu Celtów w Małopolsce. W odkrytych dotychczas obiektach półziemiankowych i jamach o charakterze gospodarczym wystąpiły liczne materiały ceramiczne, wśród których można wyróżnić przede wszystkim fragmenty naczyń wykonanych przy użyciu koła garncarskiego, należące do kategorii ceramiki "siwej" i tzw. ceramiki "grafitowej" oraz liczną serię form ręcznie lepionych bez śladów stylistyki charakterystycznej dla wczesnej kultury przeworskiej. Oprócz ceramiki odkryto liczną serię przedmiotów żelaznych, brązowych i szklanych, m. in. fragmenty zapinek, pasów łańcuchowych oraz klamer do pasa, a także fragmenty bransolet i paciorków szklanych. W świetle dotychczasowych wyników badań wydaje się, że osada grupy tynieckiej w Zagórzycach została założona przez ludność celtycką u schyłku wczesnego okresu lateńskiego i dość szybko opuszczona, jeszcze przed schyłkiem młodszej fazy środkowego okresu lateńskiego. U schyłku młodszego okresu przedrzymskiego stanowisko zostało ponownie zasiedlone przez ludność kultury przeworskiej, przybyłą zapewne z obszarów Wyżyny Sandomierskiej, która założyła w tym miejscu krótkotrwałą osadę o charakterze mieszkalnym i produkcyjnym. Najbardziej intensywnie obszar stanowiska nr 1 był zamieszkiwany i użytkowany w młodszym stadium wczesnego okresu rzymskiego. Z tego okresu pochodzi rozległa osada ludności kultury przeworskiej, której przebadany niewielki fragment dostarczył m. in. licznych obiektów półziemiankowych o charakterze mieszkalnym i gospodarczym oraz serii jam zasobowych pełniących funkcje piwniczek przydomowych. Badania prowadzone są pod opieką merytoryczną prof. dr hab. Piotra Kaczanowskiego przy współudziale studentów Jacka Pikulskiego, Marcina Snakowskiego i Piotra Lemaniaka.
|
